X
تبلیغات
رایتل
پنـــجره دل /قاصدک/ شکفتن /اشعار ی از فرزانه شیدا  چاپ
تاریخ : سه‌شنبه 14 اسفند‌ماه سال 1386
 
    پنجره دل    
پنجره دل را... بر عطر خاطر تو خواهم گشود 
 
وبر دیدگان تو سلام خواهم گفت
  
آسمان رویت را
 
ستاره باران کلام عشق خواهم کرد 
 
ونهال مقدس پیوند را
 
در دستهای تو خواهم نهاد....
  
....   اینهمه را ... با آهنگ زیبای محبت آمیز صدا
 
با شاخه گل سرخ عشق .... جاودانه ساز
 
 ای بهترین بامن بگو : سلام!!! 
 
فرزانه شیدا -۱۳۶۸- نروژ

 

قاصدک
 
قاصدک پیامم را دردستهای تو نهادم

تا بر بالهای باد

تا پای پنجره خانه او 
پرواز کنی
 
باو بگو انجماد لحظه های فراق را

قلب گرمم .... با هزار آرزو آب کرده است
 
بیا که عشق .... نهال شاداب محبت را
 
در باغچه دلم رویا نیده است
 
وترا انتظار می کشد 
 
خزان را بدرود بگو  

وبیا تا باهم شگفته گردیم!!!
 
۱۳۶۸/۱/۲پنجشنبه - نروژ
سروده فرزانه شیدا

   
 سرود شکفتن  
 
میخواهم سرود شکفتن را
 
در زیر پای تمامی رستنی ها سردهم
  
حرفهایم را چون گلبرگهای پژمرده
 
 بر رودهای جاری روان ... رها سازم!
 
میخواهم  .... در امتداد شب

تا رسیدن به دریچه سپید صبح

در جشن ستاره ها .... میهمان باشم

میخوا هم از  بلندای آسمان

خانه عشق را جستجو کنم
 
میخواهم ... اسب سرکش افکارم را
 
در دشتهای سبز امید بتازانم
  
و  بر ترک اسب خیال .... تا جنگلهای دور بتازم!!!
 
 میخواهم دست در دست آرزو 

بر بالهای پرواز
  
بسوی امید های تازه دست نیافتنی
 
به پرواز درآیم
  
میخواهم در تن رودهای تلاش
 
به سرانجام وصال

بدریای محبت جاری شوم ... در خود شکفتنی!!!
  
من عشق را ، از شب مهربانتر می بینم
 
که روشنی بخش شبهای تنهائیست
 
وخیالم مرا در جاده  های شب
 
به سفرهای دور میکشد
 
نسیم چه سبکبال مرا بد نبال .... خویش می برد
 
زندگی ...آه زندگی... در بیداری شبها
 
هرگز ایستادن ونگریستن را

 باور نمی کند!
 
آخر زندگی در شب .... رودی جاریست
 
که شعر مرا ....  دریای افکار خویش کرده است
 
و   میرود.... میرود تا از باریکه های راه
  
در رودهای ؛ بودن ؛جاری شود
  
میرود....تا بدیگر دریاهای  اندیشه را

پیوندی داشته باشد
 
ودر موجهای کوتاه وبلند احساس
 
در موج...در موج ... زندگی کند
  
ودر عشق تحرکی یابد ....میرود....تا ... آه. ....!!!

 
۱۳۶۸/۱/۱۷/ از : فرزانه شیدا