X
تبلیغات
رایتل
می بازمت (آبی عشق من) سروده ی فرزانه شیدا  چاپ
تاریخ : دوشنبه 22 تیر‌ماه سال 1388

 

 

می بازمت  (آبی عشق من)

   

 
می بازمت به هیــچ , آری به هیـچ وهیـچ 
 
آنگه که قلب من سرشار عاشــــــقی ست 

 
میگریمـــت به درد, آری به اشـــک ِسوز 
 
آنگــه که روح من , آبــــی تر از تو بود !!
 

در قطره ها ببین , این قطره های اشک 
 
صادقترین سکوت ، در حرف قطره بود !!! 

 
میخواندمت به عشق , آنگه که راه تو
همراه من نبود!!!

آگـه نشـــد دلــم ,  بار دگر ز غـم 
 
تکرار قصه بود ,این دم دوباره هـم !!!

آری بپــای دل , میســوزم وســکوت 
 
بغضی دوباره داشت , در خلوت وجود !

 
آخـر چه گویـمت ؟؟! میترسـم از نگاه 
 
شاید که چشم من , خواند ترا به آه!!! 

 
میترسم از کلام , از واژه های درد 
 
ترسم بســـوزیم , ترسم بســوزمت 
 
...
 
غمـــگین تر از دلـم , امشب کسی نبود 
 
آری دوباره عشق , ( من را زمن ربود ) !

 
گفتی که راز توست , این عشق آتشین 
 
آه ای خدا ... خدااا , اشک مرا ببــین 

 
کردم گنه . مگر , در شور عاشقی
 
جز راز عاشقی , چیزی زمن نبود !!!

 
در آشیان شعر , در کُنج خلوتم 
 
آغوش شعر من , شد تکیه گاه من 

 
با من کسی نبود , جز واژه و قلم 
 
خلوت چه خلوتی , سرشار درد وغم

اما  به  خــلوتم , گه دل نفــس کشـید 
 
گه شور گریه ها , نقشی دگر کشـید 

 
شــد حامی دلم , هر واژه در سکوت 
 
میراث من ز دهر , جز خلوتی نبود!

 
اُنســـی شــبانه بود , در کنج خــلوتم 
 
از چه زدی ,چرا ؟ ,این خــلوتم بهم؟ 

 
می بازمــت کنون , درمانده , بیــقرار 
 
میـــمیرم از درون , در عین انــتظار 

 
میســـوزم از درون , اما به آشکار !!
 
روحم هــــلاک غم ,در آتش وشرار

 
اشــکم بپـــای تو , آری برو ... برو 
 
بی یک نگه به پشت در راه خود برو !

میگریمت کنون , درمرزی از جنون 
 
میخواهمت ز دل ,در چشم پر ز خون 

 
میگویــمت ترا , در اوج عاشـقی 
 
 آبی عشـــق من َ پـــرواز من توئی 

 
اما قفس مرا در بست وساده گفت 
 
 از خلوت قفـــس   جائی دگر مرو 

 
اینجا حریم توست ,تنهائی و قلم 
 
شعرت بخوان به عشق, دنیا بهم مزن 

 
اشــکم بپــای تو ,آری برو ... برو  
 
اینک که با خلوص دل دل داده ام بتو 
آری..برو...برو

فرزانه شیدا

دی ماه26 1385