X
تبلیغات
زولا
قصه ی کبوتر  چاپ
تاریخ : سه‌شنبه 14 اسفند‌ماه سال 1386
 

چند روزی کبوتری  توی خونه
 
بدون   آشـیون   ُو آب   و   دونه
 
اســـیر پنجره های   بســـته    شد
 
اونقدر زد به شیشه تا خـسته   شد
 
نمیدونست  راه  رفتنش   کجاست
 
از کجا اومده از چپ یا که راست
 
تا که نزدیک میشدم ، پر می کشید
 
نه آب ودونه میخورد، نه میخوابید

اونقدر با غصه  چش بهم  میدوخت
 
که دلم بحال اون طفلکی  سوخت!!!
 
هرچی که براش میبردم ، نمیخورد
 
دیدنش  ؛   منو  ؛   بیادم   میآورد
 
هردومون  در  آرزوی    پرواز
 
هردومون   با  زندون غم  دمساز

هردومون   در آرزوی  ،  یه نفس
 
 یه  نفس   براحتی ‌،  دور از قفس
 
هردومون    بفکر   پر    کشیدنیم

 رفتن   و   به   آشیون   رسیدنیم
 
پشت شیشه ها، همه شادی  وشور
 
منو  اون  ،  ز شادی و رهائی دور
 
؛ شیشه ؛ ‌زندونی واسه جدائیمون

؛ یه قدم ؛ ...

؛ یه قدم ؛ فاصله   تا   رهائیمون!!!

ولی هردومون   ز پرواز ، ‌ناامید
 
شیشه ها ؛  اسارتو ُ ؛  میدن نوید!!!

همه جا     پرنده    توی   آسمون
 
منو اون ؛  اسیر بازی   زمون!!!
 
 ؛ سرنوشت ؛ اونو باین قفس کشید
 
  طفلکی    کبوتر  ناز و  سفید !!!
 
منو هم یه جور دیگه زندونی کرد
 
اسیر   خونه   ز    تنهائی   ودرد!
 
عاقبت    دلم     نیومد ؛    کبوتر
 
بمونه  خسته   وتنها  ؛   پشت در

شیشه  رو، بروی  اون ؛ باز کردم
 
اونو   تشویق ، واسه   پرواز کردم
 
کبوتر با   شادی  و   شور    پرید
 
پر زنون رفت  وبه  آسمون رسید!!!

ولی من   !  هنوز  اسیر  زندونم
 
  تا  ابد هم ؛  توی   زندون میمونم !!!
 ....
هر   پرنده ای   برای    پروازه
 
قفسا رُو ولی ؛  آدم  ؛ میسازه!!!
 
خوبه آدم ؛ اونو ؛‌ زندونی  کنه!!
 
؛ اونو؛  توی یک هلفدونی کنه!!!
 
ولی خوب نیست که خودش بمونه توش
 
 همه ی ؛ درا ؛  بشه ،  بسته بروش!!!
 ...
، اسـیرا ،   ‌درد اسیرُو ؛ میدونن
 
واسه  این از    قفسا  هراسونن

اون  اسیری که خودش   گرفتاره
 
دیـگرانُــو    به   قـفس    نمیآره
 
مـنم  اون  طـفلی رو آزا د  کردم

دل  ویرونــشُو هم ،  شاد  کردم
 
اگه  مال  کـسی    بود    کبوتره
 
 
حالا بچه   رفته ُو جــا هم تره!!!
 
شایدم  اینجوری آشوب  کردم !!!
 
ولی آخرش بگم : خوب کردم!!!
 
  ۱۳۶۲/۷/۲۳ مهرماه جمعه
 
سروده فــرزانه شـــیدا